Χθες βράδυ με ρώτησες αν θυμάμαι πώς ήταν όταν χιόνιζε! Πώς να ξεχάσω; θυμάμαι τα πάντα! Σε θυμάμαι να βαδίζεις βαριά μες στο λευκό αλλά να πετάς Σε θυμάμαι να στάζεις παγωνιά αλλά να γελάς Σε θυμάμαι να γλιστράς αλλά να σηκώνεσαι... Να γλιστράς αλλά να σηκώνεσαι και να γελάς με γέλιο μικρού παιδιού... Θυμάμαι τα πάντα πώς ήταν ,όταν χιόνιζε Μα πιο πολύ έχω βαστάξει εκείνη τη σιωπή, εκείνη τη σιωπή που έσταζε απο τις μπαλαρίνες του χιονιού. Αν σωπαίνεις σαν το χιόνι, λευκαίνεις την ψυχή σου. Έτσι ήταν όταν χιόνιζε Εσύ θυμάσαι;
Εκπληρώνοντας ένα μεγάλο όνειρο...Ταξίδια μακρινά με τα υπερωκεάνια του νου...Ταξίδια με επιστροφή αλλιώτικη...Δηλώνω παρούσα!
Fulfilling a big dream...Making journeys by my mind's ocean liner...and a different return journey...I affirm that I exist...
View all posts by Yanna Stamouli
My name is... 
Είσαι blogger??Πόσο σε θαυμάζω ρε φιλεναδα μου;
LikeLike