Η ψυχή μου ακόμα πλάθεται…My soul is being molded yet…

Κάθε ρυτίδα σου μια ιστορία
Κάθε ρυτίδα σου ενας δρόμος
Κάθε ρυτίδα σου ένα δίδαγμα

Αμέτρητες οι ρυτίδες στο σώμα μου, αμέτρητες και οι ιστορίες που έχω να σου διηγηθώ

Έτσι μου είπες και τα λόγια σου τα κράτησα φυλαχτό.Αλλά την έβλεπα τη δύναμη σου, την έβλεπα στα μάτια σου και στο είπα…

Έχω δύναμη, ναι έχω δύναμη, γιατί μπορεί αυτο το έρημο σώμα να σαπίζει…αλλά η ψυχή μου ακόμα πλάθεται

Κι ας είμαι ένα βήμα πριν τη μεγάλη στιγμή, η ψυχή μου ακόμα πλάθεται…Έτσι μου είπες και τα λόγια σου τα κράτησα φυλαχτό.

Behind of each wrinkle there is a story
Behind of each wrinkle there is a path
Behind of each wrinkle there is a lesson

Countless wrinkles on my body, countless and the stories I have to tell you

So you told me and I kept your words as my amulet.But I saw your strength, I saw it in your eyes and I told you…

I have strength, yes I have strength, although this deserted body is being rotted…however, my soul is being molded yet
Even though I am one step ahead of the big moment, my soul is being molded.

So you told me and I kept your words as my amulet.

Είμαι εγώ! It Is Me!

Photo by Elisa Guarneros on Pexels.com
Κι είναι κάποιες στιγμές που αυτό το ΕΙΜΑΙ  ξεδιπλώνεται σαν
μονόφθαλμος κύκλωπας  μπροστά σου,
έτοιμος να κατασπαράξει ό,τι αγαπάς.

Ναι, είναι αυτό το ΕΙΜΑΙ που επιβλητικά ορθούμενο,
σου κρύβει τη γαλανή θέα του δικού σου ορίζοντα,
ξεγελώντας σε για να μη δεις
πέρα από σένα.

Κι είναι τόσα πολλά, πλέον αυτά τα ΕΙΜΑΙ
ετοιμοπόλεμα, να ποδοπατήσουν κόσμο.
Ασφυκτυάς, νιώθεις ανθρωπάκι ανάμεσα τους,
που αναζητά τις ευαίσθητες ψυχές,
τα τρυφερά βλέμματα, τα ειλικρινά αγγίγματα,
τα έμπιστα λόγια...

Ασφυκτυάς, νιώθεις μικρός ανάμεσα σε τόσα
ΕΙΜΑΙ που πληθαίνουν και γιγαντιώνονται.
Μα ένα να φοβάσαι, ένα από αυτά να προσέχεις,
γιατί μόνο ένα μπορεί να σου κλέψει 
ότι όμορφο έχεις.

Το δικό σου ΕΙΜΑΙ, αυτό να χεις το νου σου,
γιατί όταν γιγαντιωθεί μπροστά σου σαν Πολύφημος
εσύ θα είσαι ο Οδυσσέας που δε θα δραπετεύσει
από τη σπηλιά του.

And there are times when this I AM is unfolded like
one-eyed cyclops in front of you,
ready to swallow what you love.
Yes, that I AM is imposingly upright,
it hides the blue view of your horizon,
fooling you into not seeing
beyond you.
And there are so many of these "I AM"
ready to fight, to trample people.
Asphyxia, you feel like a little man between of them,
searching for sensitive souls,
the tender looks, the sincere touches,
the trusting words …
Asphyxia, you feel small among so many
I AM getting bigger and bigger.
But one to be afraid, one to be watched out,
because only one can steal from you
everything beautiful you have got.
Yours "I AM", keep that in mind,
because when he giggles in front of you like Polyphemus
you will be Odysseus who will not escape
from his cave.

Είναι η στιγμή που στάζει αγάπη…It is the moment of love

Κράτα στο νου αυτό που θα σου πω..
Είναι η στιγμή που στάζει αγάπη
Τη στιγμή που ο ώμος της
γίνεται μαξιλάρι σου,
στάζει αγάπη.
Τη στιγμή που τα μάτια της
γίνονται ο καθρέφτης σου
 στάζει αγάπη.
Εκείνη τη στιγμή που το χαμόγελό της
γίνεται η παρηγοριά σου
στάζει αγάπη.
Τη στιγμή που το χάδι της
γίνεται μαντήλι να σκουπίσει
το δάκρυ σου στάζει αγάπη.
Κράτα αυτή τη στιγμή, είναι αυτή
που στάζει αγάπη!


Keep in mind what I'll tell you ..
This is the moment when love is dripped
The moment her shoulder
becomes your pillow,
dripping love.
The moment her eyes
become your mirror
dripping love.
That moment when her smile
becomes your consolation
dripping love.
The moment her caress
becomes a scarf to wipe
your tears, dripping love.
Hold that moment tightly, that's the moment when
love is dripped!

Κάθε σου βήμα είναι όμορφο… Each Of Your Step Is Beautiful…

Μέτρησα το θάρρος στα βήματά σου...
Κάθε σου βήμα βαρύ και σταθερό,
...κι όμορφο, χωρίς φόβο, χωρίς δισταγμό.

Πού βρήκες, μικρό κορίτσι, αυτόν το βηματισμό;
Ποιος σου δίδαξε ν 'ανοίγεις δρόμο
για τους διστακτικούς και τους ανασφαλείς;

Μέτρησα την ελπίδα στο θάρρος σου
κι έφτανε πέρα από τον ορίζοντα
εκεί που οι θάλασσες ξεβράζουν τον ήλιο,
σε όλες τις ροδοκόκκινες ανατολές.

Πού βρήκες, μικρό κορίτσι, τόσο θάρρος;
Κι έβαλες στο νου σου να διδάξεις
τους άτολμους και τους μικρούς;

Πού; 
Προχώρα καλό μου κι εγώ θα  ακολουθώ.
Θα σε ακολουθώ ως διστακτικός κι ανασφαλής,
θα σε ακολουθώ ως άτολμος και μικρός...

Προχώρα, γιατί κάθε σου βήμα είναι όμορφο
συνέχισε, χωρίς να με ψάχνεις πίσω,
θα σε ακολουθώ ως ένας μικρός...


I measured your courage in your steps …
Each of your step is heavy and steady,
… and beautiful, without fear, without hesitation.
Where did you find that kind of step,little girl?
Who taught you to show the path
to the hesitant and the insecure people?
I measured the hope in your courage
and it went beyond the horizon
where the seas wash away the sun,
in all the ruby ​​sunrises.
Where did you find, little girl, so courageous?
And you put in your mind to teach
the arrogant and the little ones?
Where;
Go ahead my sweetheart and I will follow.
I'll follow you as a hesitant and insecure,
I will follow you as a shameless and small …
Go ahead, because each of your step is beautiful
keep going, without looking back,
I will follow you as I feel, next to you, …small.

Κι είναι αυτές οι μέρες…Those Days…

Κι είναι αυτές οι μέρες 
που παίζουν με την καρδιά και το μυαλό,
μα το πιο φοβερό είναι ότι παίζουν
με τη ψυχή.

Σήμερα μύρισα θάλασσα, μα δεν ήταν η θάλασσά σου,
μίλησα με τον ήλιο, μα δεν ήταν ο ήλιος σου.
Δροσίστηκα με αεράκι που δεν είχε την απαλότητά σου
Αγγιξα χώμα, μα δεν ήταν το δικό σου.

Κι είναι αυτές οι μέρες 
που παίζουν με την καρδιά και το μυαλό,
μα παίζουν και με τη ψυχή.

Σήμερα είναι μία απο αυτές τις μέρες,
που παίζουν και γελάνε μαζί μου
και μου κρατούν την καρδιά και το μυαλό εδώ,
μα μου ταξιδεύουν τη ψυχή μου εκεί!

Κι είναι αυτές οι μέρες
ναι, που η ψυχή έρχεται εκεί,
στη δική σου θάλασσα,
στο δικό σου ήλιο,
στο δικό σου αεράκι,
στο δικό σου χώμα
ναι, στο δικό σου χώμα...


Those Days...

Those days...
 playing with your heart and your mind,
 but the most incredible thing is that they play
 with your soul.
 Today I smelled sea, but it wasn't your sea,
 I talked to the sun, but it wasn't your sun.
 I was cool with a breeze that didn't have your softness
 I touched the ground, but it wasn't yours.
 Those days....
 playing with your heart and your mind,
 but they also play with your  soul.
 Today is one of those days,
 they play and laugh at me
 and they keep my heart and my mind here,
 but my soul is traveling there!
 So, those days....
 when the soul comes there,
 in your own sea,
 in your own sun,
 in your own breeze,
 in your own soil
 yes, step in your own soil

Λίγο από το δικό σου… A little Of Yours…

Photo by Pixabay on Pexels.com
Τι κι αν πέταξε σε τόσους ουρανούς 
το δικό σου αναζήτησε,
τι κι αν κολύμπησε σε τόσες θάλασσες
τη δική σου λαχτάρησε,
τι κι αν αγνάντεψε τόσους ορίζοντες
το δικό σου νοστάλγησε...

Έψαχνε λίγο απ'το δικό σου
γιατί σε όλα αυτά χάθηκε και μπερδεύτηκε.
Θυμόταν, ότι εσύ ποτέ δε φοβήθηκες,
ποτέ δεν παραιτήθηκες.

Ήθελε να πετάξει στους ίδιους ουρανούς
με τα δικά σου φτερά,
ήθελε να διασχίσει τις ίδιες θάλασσες
με τα δικά σου κουπιά,
γιατί αυτό ήσουν εσύ στα μάτια της.
Ουρανού και θάλασσας κατακτητής!

Ζήτησε λίγο απ' το δικό σου,
εκείνο που στα μάτια της σε σκιαγράφησε
αγέρωχο...

Μα εσύ, εσύ πλανεμένος απ' τα  πανάκριβα ταξίδια σου,
δεν το κατάλαβες ποτέ...


Whatever she was hovering in so many skies
she was searching for yours,
no matter in how many seas she used to swim
she was looking for yours,
no matter how many horizons she overlooked
she was nostalgic yours …
she was looking for a little of yours
because in all this she was lost and confused.
She remembered that you were never scared,
you never gave up.
She wanted to fly to the same skies as you did
with your own wings,
she wanted to cross the same seas as you did
with your own paddles,
because that was what you look like in her eyes.
You were sky's and sea's conqueror!
She was asking for a little of yours,
the one that sketched you in her eyes
haughty …
But you, you are stunned by your expensive journeys,
you will never realize it …

Good Friday – Μεγάλη Παρασκευή

Πονάει αυτή η Μέρα
Πάντα πονάει.
Κάτι θλιβερό στον αέρα.
Ακόμα κι ο ήλιος  πικρογελάει...

Μας την Έκανε δώρο
τούτη τη Μέρα,για να θυμόμαστε
τις Σταυρώσεις
που σωπάσαμε σαν Πόντιοι Πιλάτοι,
τις προδοσίες 
που συναινέσαμε με Ισκαριώτικα φιλιά.

Μας την Έκανε δώρο
τούτη τη Μέρα,για να θυμόμαστε
ότι δύο ήταν πάντα οι κατευθύνσεις,
δύο οι λέξεις, δύο τα είναι,
δύο οι Δυνάμεις...
αλλά μία η επιλογή. 

Μας την Έκανε δώρο
τούτη τη Μέρα,για να θυμόμαστε
ότι η επιλογή μας Ανήκει...
Μέσα από τους Αγκαθωτούς Στεφάνους,
τα Ματωμένα Καρφιά, 
τα Μητρικά Δάκρυα...
Εμείς, λαμβάνουμε το Δώρο Του.

Όλα ξεκινούν από αυτή τη Μέρα,
που πλανάται η συνενοχή...
Γι αυτό πονάει.
Σήμερα, ακόμα κι ο ήλιος πικρογελάει.

This Day hurts
It always hurts.
There is something sad in the air.
Even the sun is bitter …
He made us a gift
this Day is His gift for us, to remember
the Crucifixions
that we watched like Pontian Pilates,
the betrayals
that we consented to with Iscariot kisses.
He made us a gift
this Day is His gift for us, to remember
that there are two directions,
the there are two words,
there are two Powers …
but one choice.
He made us a gift
this Day is His gift for us, to remember
that the choice is us …
Through the Thorns,
Bloody Nails,
the Mother's Tears …
We receive His Gift.
Everything starts from this Day,
that the complicity is in the air…
That's why it hurts.
Today, even the sun is bitter.
  
 

Φίλοι – Friends

Υπάρχει ένας γόρδιος δεσμός 
με κάποιους ανθρώπους,
απ αυτούς που δε λύνονται...

Μια νοητή χρυσή αλυσίδα, 
που δεν σπάει και δε φθείρεται
στο χρόνο...και στις αποστάσεις..

Είναι αυτές οι θέσεις που κρατάς 
στην καρδιά σου που δεν μπορούν 
να αντικατασταθούν...

Είναι αυτές οι αναμνήσεις που  κρατάς
στο μυαλό σου που δεν μπορούν 
να σβηστούν...

Και σηκώνεις το ποτήρι 
για να πιεις στην υγειά τους
κι ας μην είναι πλάι σου στο τραπέζι...

Και σιγοψυθιρίζεις  μια προσευχή
να είναι καλά ,απλά, να είναι πάντα καλά...


There is a heavy bond
with some people,
from those that are not solved …

An imaginary gold chain,
that does not break and does not wear out
in time … and in distances ..

The positions you hold
in your heart that they can't
to be replaced …

The memories that you hold
in your mind that they can't
to be erased …

And you raise the glass
to drink to their health
even if they are not by your side at the table …And you whisper quietly a grace for them
to be well, simply, to always be well …

Μη ξεχάσεις να γυρίσεις… Do not forget to come back…

Μην ξεχάσεις να γυρίσεις...
γιατί να ξέρεις στο συγχώρησα!

Ταξιδιάρικο ήσουν πάντα και
λαχτάρησες να δροσιστείς
στις πηγές άλλων κόσμων.

Ταξιδιάρικο ήσουν πάντα και
χωρίς να φοβηθείς πέταξες
σε κείνους τους ξένους ουρανούς.

Μην ξεχάσεις όμως να γυρίσεις
γιατί να ξέρεις στο συγχώρησα!

Κι αγάπησα αυτήν τη λαχτάρα σου,
τη δίψα σου και το θάρρος σου.
Αγάπησα αυτά τα μακρινά σου ταξίδια.
Τ'αγάπησα και σε θαύμασα...

Γι' αυτό σου λέω,ταξιδιάρικό μου,
μη ξεχάσεις να γυρίσεις
γιατί τότε όλοι οι κόσμοι θα  μοιάζουν ίδιοι
στο ξενιτεμένο σου νου.

Το μεγαλύτερο ταξίδι σου, 
θα είναι πάντα εδώ.
Εσύ, απλά να το θυμάσαι,
και να ΄ρθεις.


Don't forget to come back …
because, you know I have forgiven you!

You have always been a traveler
you longed to cool
to other sources in the world.

You have always been a traveler
without fear of flying
to those foreign skies.

But don't forget to come back
because, you know I have forgiven you!
And I loved your passion,
your thirst and your courage.
I loved these long trips.
I loved them and I did admire you …

That's why I'm telling you, my travel sweetheart,
don't forget to come back
because if you don't come back
 all the worlds will look alike
in your tired mind.

Your biggest trip,
will always be here.
You just need to remember it,
and come.

Mην επιλέξεις τον εύκολο δρόμο με ακούς; Do not choose the easy way. Can you hear me?

Μην επιλέξεις τον εύκολο δρόμο
με ακούς;
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί
Μόνο ψευτιά και πλάνη.
Μη επιλέξεις τον εύκολο δρόμο
με ακούς;
Δεν υπάρχει τίποτα για εσένα εκεί
Μόνο ενοχή και λήθη.
Μην πλανευτείς, μην ξεχαστείς
στα εύκολα μονοπάτια.
Κράτα ψυχή και καρδιά ζωντανή
και ξεκίνα...
Βάδισε στον αληθινό, 
στον ωραίο, στον δύσκολο.
Βάδισε στο δρόμο της ζωής
Με ακούς;
Είναι όλα εκεί! 
Κράτα ψυχή και καρδιά ζωντανή
και ξεκίνα...
Μάζεψε τους θησαυρούς του Παραδείσου
στα δύσκολα, καλό μου
και δε θα πλανευτείς, δε θα ξεχαστείς
Με ακούς;
Μην επιλέξεις τον εύκολο δρόμο
Είναι κενός, μοναχικός
και δεν ανήκεις εκεί.
Κράτα ψυχή και καρδιά ζωντανή
και ξεκίνα...
Ό,τι ψάχνεις είναι εκεί, στα δύσκολα!
Κράτα τη φωνή μου, κράτα την ευχή μου
και ξεκίνα...
Ο δρόμος της ζωής σε περιμένει
Με ακούς;


Don't choose the easy way
can you hear me;
There's nothing there
Only lies and delusion.
Don't choose the easy way
can you hear me;
There's nothing for you there
Only guilt and forgetfulness.
Don't be fooled, don't be forgotten
on easy trails.
Keep your soul and heart alive
and start …
Walk to the true, beautiful, and difficult way.
Walk the path of life
Can you hear me;
It's all there!
Keep your soul and heart alive
and start …
Collect the treasures of Paradise
from the difficult way, my good boy
and you will not be misled, you will not be forgotten
Can you hear me;
Don't choose the easy way
It's empty, lonely
and you don't belong there.
Keep your soul and heart alive
and start …
Everything you are looking for is in the difficult way!
Keep my voice, keep my wish
and start …
The road of life awaits you
Can you hear me;