Χρυσάνθη

Η μοίρα αυτό το δρόμο σου έδειξε
μονάχη σε ξένο τόπο να βαδίσεις
δίχως μάνας αγκαλιά
δίχως πατέρα χάδι

Η μοίρα τέτοιο δρόμο σου έδειξε
και σου είπε να τον περπατήσεις
μα εσύ ποτέ δε φοβήθηκες
κι ας ζούσες στης ξενιτιάς τη ζάλη 

Και διάλεξες ένα σωστό
και όμορφο δρόμο
κι έχτισες καλό σπιτικό
γεμάτο με αγάπη

Κι έτσι συνεχίζεις να περπατάς
της μοίρας σου το μονοπάτι
τα χείλη σου να ψελλίζουν προσευχές
και με μια καρδιά γεμάτη

Μα μοναχή σου δεν είσαι πια
χίλια χεράκια σε αγγίζουν
και μικροί άγγελοι κάθε πρωί
το όνομά σου Χρυσάνθη
συλλαβίζουν...

Κι αυτό που γράφεται εδώ
ποτέ να μην το ξεχάσεις
Ο Θεός σε αγαπά
γιατί τούτο το μονοπάτι σου
το θέλημα Του διδάσκει!