Για εκείνον τον πατέρα…For My Father…

Ζεστό τούτο το δάκρυ
σαν εκείνο το ζεστό, 
 κράτημά σου.

Μιά χούφτα σου,
 ολάκερος ουρανός γύρω
από τα τρυφερά δαχτυλάκια μου.

Ένας ουρανός 
που μου τον έδειξες
για ν'ανοίξω τα φτερά μου.

Σαν Δαίδαλος μου φώναζες
να είναι φρόνιμο το πέταγμά μου.

Κι εγώ που δεν ήμουν Ίκαρος
άκουσα κάθε πρόσταγμά σου.

Και πέταξα ψηλά, μα φρόνιμα,
πολύ πολύ μακριά σου.

Μα κοιτάζω πάντα γύρω μου
με τη διορατική ματιά σου.

Κι όταν κλαίω κι όταν γελώ
το κάνω με τη δύναμη
της απέραντης καρδιάς σου.

Και δε μισώ,
γιατί μίσος δε μου δίδαξε
η όμορφη αγκαλιά σου.

Μα τα δαχτυλάκια μου 
δεν είναι πια μικρά και τρυφερά
και σκλήρυναν, πατέρα
με τη τόση δουλειά...

Και τα φτερά μου, 
δεν ανοίγουν όπως παλιά
μα κουρασμένα παφλάζουν
μεσ τη τόση συννεφιά...

Εσύ να ξέρεις,
εκείνο το ζεστό κράτημά σου
δε με αφήνει να εγκαταλείψω,
μπαμπά...
Κι εκείνη η χούφτα σου 
σαν ολάκερος ουρανός...

Κι η δυνατή φωνή σου,
να λέει, φρόνιμα παιδί μου...

Να ηχεί 
δίνοντάς μου το πρόσταγμα,
πέτα ξανά...

The tear is warm
like your hand,that
holds mine .
A handful of you,
embraces my tender fingers 
like the sky.
A sky
that you showed me
to open my wings.
You sounded like  Daedalus
"Fly wisely".
And I who was not Icarus
I listened to your every cry.
And I flew high, but wisely,
very far away from you.
But I always look around me
with your insightful look.
And when I cry and when I laugh
I do it by force
of your endless heart.
And I don't hate,
because your beautiful hug
didn't teach me any hatred.
But my fingers
they are no longer small and tender
They are more hard, father
so much work …
And my wings,
they don't open like they used to
but they are tired
in the overcast …
You need to know,
that the warm hold of you
doesn't let me give up,
dad…
And that handful of you
like a dark sky …
And your loud voice,
to say, my child walk wisely …
Your voice sounds
giving me the appendix,
fly again …